Plan je leven, ben succesvol

Als ik zeg aandachtstekortstoornis (ADD), waar denk jij dan aan? Aan wiebelende kinderen op school en aan mensen met ogen als schoteltjes en zwarte wallen onder hun ogen? Aan party hardy stuiterballetjes? Aan geneesmiddelen als ritalin, concerta en adderall, toch? Maar deze drugs zijn natuurlijk alleen maar bedoeld om de interne wereld van de persoon met aandachtstekort een beetje beheersbaar te maken. Het middel geneest helemaal niets, dat doet de persoon zélf; door haar leven te onderwerpen aan planning, hoe rigoureuzer hoe beter.

Zonder een dagplanning stuitert de ADD-er door het leven, continu afgeleid, en als gevolg komt zij haar verplichtingen vaak niet of niet volledig na. Ze voelt ze zich daardoor steeds tekortschieten. Als ze haar dag strak indeelt dan geeft dat structuur waarbinnen het stuiteren nog steeds kan plaatsvinden, maar minder heftig en minder lang. De focus landt gedurende de dag steeds opnieuw eventjes op haar langere-termijn doelen, zoals het afmaken van een opleiding of het zijn van een goede ouder, en dat zorgt voor wat stabiliteit. Een planning zorgt ervoor dat zij haar dromen kan waarmaken, zelfs als het lijf vaak niet meewerkt.

Bijna een eerste levensbehoefte dus, een goede planning. En ik denk niet alleen voor ADD-ers. De diagnose aandachtstekortstoornis wordt gelukkig maar voor een beperkt deel van de bevolking gesteld, waardoor je zou kunnen denken dat de rest van de bevolking geen problemen heeft met aandacht.

Guess again. Deze wereld biedt je zoveel afleidingen aan dat het bijna lijkt alsof we allemaal voortdurend voor een grote keuze staan. En dat is ook zo: de keuze tussen een tijdelijke afleiding en gericht blijven op je eerder geformuleerde langere termijn doelen – die op hun beurt weer geworteld zijn in wie jij bent als persoon. De waarden die je leven beheersen en je persoonlijke en professionele mission statements.

Nee, we hebben niet allemaal ADD. Niet-ADD-ers zoals ik hebben tenminste de keuze om ons niet te laten afleiden door iedere vogel in de lucht. Wij hebben geen structureel dopamine-tekort in onze hersenen waardoor we doorgaans gelukkig een redelijke controle hebben over onze focus. Wij hebben geen chemische middelen nodig om ervoor te zorgen dat we onze aandacht bij een taak kunnen houden, of die het ons mogelijk maken om uberhaupt een planning te volgen.

Maar vergis je niet, als je jezelf eenmaal een lange termijn doel hebt gesteld dan is een planning essentieel om je aandacht erbij te houden; om iedere keer de wegen te blijven kiezen die jou in de richting van je doelen bewegen, in plaats van er van af. Hiermee doe je in feite je eigen coaching op een dagelijkse basis.

Ok, planning. Maar waar begin ik?

Simpel natuurlijk, hoe beter je weet wat je langere termijn doelen zijn, hoe beter je er naar toe kunt lopen. Ik zou dus zelf beginnen met het identificeren van wat belangrijk is voor mij, iets waar we bij lifecoaching ook mee bezig gaan. Er achter komen waarom ik daar naartoe wil, zodat mijn langere termijn doelen niet zomaar los staan van wie ik ben als persoon. Dat zou zonde zijn want je hebt er niets aan om vijf jaar lang hard te werken aan de doelen van een ander. Niet doen wat je wil is één van de bekendste dieperliggende oorzaken van stress.

Een lijstje:

Geef een reactie